Rozwój empatii w wczesnym dzieciństwie

Przed wprowadzeniem strategii ważne jest, aby dostosować nasze oczekiwania. Trzyletni dzieci działają w zasadniczo odmiennej rzeczywistości emocjonalnej niż pięcioletni. Rozumienie tego postępu pomaga nam uniknąć karania dzieci za normalne "niepowodzenia" rozwoju (takich jak uderzenie, gdy są sfrustrowane) i zamiast tego nauczyć ich brakujących umiejętności. Mózg rozwija się od dołu w górę system limbiczny (centrum emocji) dojrzewa długo przed przedfrontalną korektą (racjonalne podejmowanie decyzji i kontrola impulsów).

Afektywna/cognitiwna empatia

Pierwszym rodzajem empatii jest empatii afektywnejKiedy dziecko słyszy płacz innego dziecka, często płaczą też. empatia poznawczaDzieci mają wysoki poziom empatii, ale bardzo ograniczone zdolności poznawcze do podejmowania perspektywy. Klasycznym przykładem jest dwuletni dzieciak, który przynosi swój ulubiony kołnierz płaczącym przyjacielowi. Wiedzą, że przyjaciel jest w niepokoju, ale zakładają, że ich własne rozwiązanie jest uniwersalne.

Dzieci zaczynają rozumieć, że inni mogą mieć inne myśli i uczucia niż oni sami (to jest ważny punkt w życiu, który nazywa się Teoria umysłu). Narodowa Stowarzyszenie Edukacji Małych Dzieci (NAEYC)W przypadku osób z grupy, które są w stanie rozwijać się w sposób bardziej konsekwentny, opiekuńczy, stosunek i praktyka kierowana, a nie wykłady lub wymuszone przeprosiny.

Rola temperamentu i środowiska

Nie wszystkie dzieci osiągają empatię w tym samym harmonogramu. Temperament odgrywa rolę: naturalnie ostrożne dziecko może się wycofać, gdy inni są zdenerwowani, podczas gdy eksuberantne dziecko może przepełnić smutnego przyjaciela. Środowisko kształtuje również uczenie się emocjonalnie. Chaotyczne lub surowe otoczenie wywołuje hormony stresu, które hamują rozwój empatii. CASEL (Współpraca na rzecz uczenia się akademickiego, społecznego i emocjonalnego) Podkreśla, że uczenie się społecznie-emocjonalne rozwija się, gdy szkoły i domy celowo budują poczucie przynależności i bezpieczeństwa emocjonalnego.

Główne strategie rozwijające empatię i życzliwość

Te strategie wykraczają poza proste przypomnienia, by "być miłym" i zamiast tego włączać empatię do codziennej tkanki interakcji.

1. Wyraźne szkolenie na temat czytelności emocjonalnej

Dzieci potrzebują bogatej słownictwa, aby wyrazić burzę uczuć w sobie. Doktor Dan Siegel określa to jako "Nazwaj to, aby to pokonać".

  • Nazwaj uczucie: "Widzę, że stłumiesz stopy, a to pokazuje, że jesteś sfrustrowany".
  • Uważaj na to, co czujesz: "Nie ma nic złego w tym, że się gniewasz, bo czas na sprzątanie, a nie w tym, że rzucasz w dół".
  • łączyć uczucie z działaniem: "Kiedy złapałeś jego zabawkę, płakał.

Wykorzystanie narzędzi takich jak wykresy emocjonalne, karty emocjonalne lub proste aplikacje skupiające się na uczeniach społeczno-emocjonalnych może przekształcić te abstrakcyjne pojęcia w konkretne, rozpoznawalne symbole.

2. Odbicie czytania i opowiadania historii

Historia jest symulatorem empatii. Pozwala dzieciom doświadczyć różnych sytuacji społecznych i konsekwencji z bezpiecznej, nieograniczającej odległości. Jednak jakość czytania ma znaczenie więcej niż ilość. Zamiast po prostu czytać słowa na stronie, stale zatrzymaj się, aby zaangażować rosnące umiejętności dzieci w podejmowanie perspektywy:

  • Przewidywanie: "Co powinien zrobić Bear, aby pomóc przyjacielowi?"
  • Wstecz: "Patrz na jej twarz, jak się teraz czuje?"
  • Wykorzystanie: Czy zdarzyło ci się coś takiego?

Zaleca się: Królik posłuchał /Cori Doerrfeld /o mocy milczącej obecności Wróg Pie /Derek Munson (o zwalczaniu uprzedzeń) / Wszyscy mile widziani W celu uzyskania starannie skorygowanego wykazu tytułów, przeczytaj Przewodnik Common Sense Media do książek, które nauczają empatiiInną potężną techniką jest pozwalające dzieciom opowiedzieć własne historie o czasie, w którym odczuwały pewną emocję.

3. "Głosnie myśleć" i wzorować słabość

Dzieci uczą się społecznie. Obserwują, co robimy, znacznie bardziej niż słuchają, co mówimy. Jeśli chcemy, aby były empatyczne, musimy wykazać empatię w działaniui opowiedzieć o tym działaniu, aby zrozumieli proces myślenia wewnętrznego za tym. Na przykład: "Kocharka z zakupami wygląda naprawdę przepełniona. Jest długa kolejka.

W tym celu dziecko może się nauczyć, że empatia obejmuje współczucie i że naprawa relacji jest podstawową częścią bycia miłym. Kiedy modelowujesz wrażliwość, dajesz dzieciom pozwolenie, aby również były wrażliwe.

4. Rozwiązanie konfliktów na szczeblu (model "napraw")

W przypadku dzieci, które są w wieku przedszkołowym, konflikty są nieuniknione. Nie są znakiem porażki, ale raczej podstawowym miejscem szkolenia w zakresie umiejętności społecznych.

  1. Współregularność: Pomóż obom dzieciom się uspokoić.
  2. Zbierz fakty: "Co się stało? Jak się czujesz?"
  3. Połączenie z Impact: "Kiedy go popchnęłaś, upadł i się przestraszył.
  4. Naprawa burzy mózgowej: "Co możemy zrobić, żeby wszystko było lepiej?

Ta metoda uczy, że życzliwość nie polega na unikaniu "złych" zachowań, ale na aktywnym naprawianiu rzeczy, gdy popełniamy błędy.

5. Spotkanie rodzinne lub poranne kręgi

W klasie to jest poranne spotkanie. W domu może być to rodzinna kolacja lub weekend.

  • "Czuję się dziś ______, ponieważ ______".
  • "Jedną miłą rzeczą, jaką dla mnie ktoś zrobił, było ______".
  • "Chcę przeprosić za ______".

Aby zachować zainteresowanie, czasami należy zmieniać pytania: "Jakiego problemu możemy rozwiązać razem w tym tygodniu?" lub "Kto sprawia, że czujesz się dziś włączony?"

6. Uświadomite modelowanie regulacji emocjonalnej

Dziecko nie może nauczyć się empatii od dorosłego, który jest emocjonalnie dysregulowany. Zanim będziesz mógł trenować dziecko przez konflikt, musisz uspokoić swój własny układ nerwowy. Oddechnij, obniż głos i wpadnij do poziomu wzroku dziecka.

Działania praktyczne na rzecz wzmocnienia umiejętności społeczno-emocjonalnych

Nauczanie się pogłębia się poprzez zabawę i ćwiczenia.

Łuką życzliwości 2.0

Wystarczy, że w przypadku, gdy dziecko jest w stanie wypełnić swoje obowiązki, włącza się w to, że jest w stanie wypełnić swoje obowiązki, włączając w to, że jest w stanie wypełnić swoje obowiązki.

Szarady emocji i karty "Czuję"

Wycisk kart z emocjonalnymi twarzami (szczęśliwymi, smutnymi, zaskoczonymi, sfrustrowanymi, samotnymi, przestraszonymi, podekscytowanymi). Wyciągnij kartę i wydaj emocję bez użycia żadnych słów.

Audyt "Inkluzji"

W czasie gry wolnej delikatnie zachęcaj dzieci do zauważenia, kto gra sam. "Widzę, że Sam sam się tam buduje. Jak moglibyśmy go zaprosić do naszej gry?" powinien Włączenie w życie jest codziennym oczekiwaniem, a nie lekcją po raz w czasiezdelegowanie każdego dnia "dobrowolnego pomocnika", którego zadaniem jest rozpoznawanie kogoś, kto gra samodzielnie.

Projekty artystyczne

Po zakończeniu projektu każde dziecko musi wskazać coś, co ceni w pracy partnera. To buduje nawyk szukania dobra w pracy innych.

Wdzięczność i życzliwość

Na obiedzie, w czasie cyklu lub przed snem, każdemu z nich poproś o podziękowanie i o jeden akt uprzejmości, który wykonał lub był świadkiem tego dnia. To przesuwa uwagę z "Co zrobiłeś?" (przezwarcie) do "Jak byłeś uprzejmy?" (czarakter). Starsze przedszkołowce mogą również rysować lub dyktować krótkie notatki uprzejmości członkom rodziny lub kolegom z klasy.

Zwycięstwo wspólnych przeszkód

Nawet jeśli wprowadzono najlepszy program nauczania, nauczyciele i rodzice będą musieli stawić czoła wyzwaniom.

Agresja i kontrola impulsów

Dzieci przedszkolne są impulsywne. Ich kora przedczołowa (system hamulcowy mózgu) jest nadal w budowie. Wbijanie, chwytanie i wciskanie są często wyrazem ogromnej potrzeby, a nie złośliwości. Naturalne konsekwencje w połączeniu z empatią są znacznie skuteczniejsze niż karne przerwy. Jeśli dziecko zwalnia wieżę bloku, logiczna konsekwencja pomaga w jej odbudowie.

Ten akt fizycznej pomocy jest namacalnym wyrazem naprawy.

Neurozróżnicowanie i empatia

Niestety, dzieci z neurodywergencją (np. z autyzmem) nie mają empatii. Mogą czuć głęboką empatię afektywną, ale mają problemy z empatią poznawczą lub z "spełnieniem" społecznej empatii (przytrzymaniu kontaktu wzrokowego, wypowiadania oczekiwanych słów). Dla tych dzieci wyraźne instrukcje w tekstach społecznych mogą być pomocne bez zablokowania ich autentycznych doświadczeń emocjonalnych. "Kiedy ktoś płacze, możesz powiedzieć 'przykro mi, że jesteś smutny' nawet jeśli nie rozumiesz dokładnie dlaczego".

Kiedy dziecko jest w złej sytuacji

Dzieci często "uwięziły się" w roli, takiej jak "biciec" lub "ten, kto nie dzieli". Aktywnie pracuj, aby dać im pozytywną tożsamość, w którą mogą się wstać. "Jesteś świetnym pomocnikiem. Czy możesz pokazać nowemu dziecku, gdzie są bloki?" Stwórz struktury pozwalające na to, aby było to przywódcą życzliwości.

Często nieuprzejmi zachowaniami ukrywa się podstawowa potrzeba połączenia, władzy lub uwagi. Znalezienie prosocjalnego sposobu na zaspokojenie tej potrzeby jest najbardziej bezpośrednim sposobem na zmianę zachowań.

W domu zarządzanie rywalizacją między braćmi

W przypadku konfliktu między siostrami, jeśli jest dobrze rozwiązywany, jest to oboz empatii. Zamiast biorąc stronę lub kary zarówno, użyj tego samego modelu naprawy: uspokoić się, zebrać fakty, połączyć się z wpływem i naprawić burzę mózgów. Podkreśnij, że sprawiedliwość nie oznacza równego traktowania.

Stworzenie środowiska bogatej w empatię

Środowisko fizyczne i relacyjne może albo wspierać, albo podważać naukę o empatii.

Ustawienie klasy na połączenie

Wykonujcie meble, które zachęcają do współpracy: okrągłe stoły, przytulne kąty dla dwojga i kąt spokoju z poduszkami i kartami emocjonalnymi. Pokażcie "drzewo życzliwości", w którym dzieci mogą dodać liście za każdym razem, gdy zauważą, że współzawodnik jest życzliwy. Trzymajcie ciągłą wizualną linię czasu dnia, aby przejścia były przewidywalne i mniej stresujące.

Dom: Routyna bezpieczeństwa emocjonalnego

Stwórz "spokojny koszyk" z małym zwierzęciem, krętą piłką i książką o uczuciach. W salonie umieść prosty wykres uczuć w wysokości dziecka. Załóż nocną praktykę "róż i szczorów", w której każdy członek rodziny dzieli się różą (coś dobrego) i szczorem (coś trudnego) z dnia.

Wpływ sympatycznej fundacji na całe życie

Dzieci, które są prowadzone do rozważenia uczuć innych, rozwijają kompas moralny, który kształtuje nie tylko ich przedszkołeczne lata, ale całe życie. Tworzą silniejsze przyjaźnie, poruszają konflikty z większą odpornością, skutecznie współpracują w projektach szkolnych i zgłaszają wyższy poziom ogólnego dobrobytu. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne W ramach programu "Przezwyczajna Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezwyczajna Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezwyczajna Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezywodowa Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezywodowa Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezywodowa Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezwyczajna Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezwyczajna Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "Przezwyczajna Praca w zakresie Miłosierdzia" (PRA) w ramach programu "PRA" (PRA) "PRA" (PRA) "PRA" (PRA) "PRA

Zacznij od tego, gdzie jesteś. Użyj słów do wyrażania uczuć. Przeczytaj książki otwierające okna do innych żyć. Kieruj poprawą po pomyłce. Budujesz podstawą istoty ludzkiej, która wie, że to ważne i że wszyscy inni też.