Zarządzanie wstrząsem dzieci: pełne przewodnik do zrozumienia i reakcji na rozkłady

Kiedy to się dzieje, jesteś w środku sklepu spożywczego. Twoje słodkie dziecko, które chwilę temu było szczęśliwe siedząc w wózku, nagle przekształca się w krzyczącą, płynącą kulę gniewu, ponieważ odmówiłeś cukierki. Inni nabywcy patrzą. Czujesz się czerwone w twarzy. serce bije. I zastanawia się: "Czy robię coś złego?

Dlaczego to się ciągle dzieje?"

Jeśli byłeś tam, nie jesteś sam. Własność małych dzieci jest jednym z najbardziej uniwersalnych i trudnych aspektów wczesnego rodzicielstwa. Prawie każde dziecko w wieku od 1 do 4 lat ma upokorzenie, niektóre z nich są bardziej intensywne niż inne.

Oto prawda, która może cię zaskoczyć: rozpaczy nie są oznaką złego rodzicielstwa, ani dowodem na to, że twoje dziecko jest zniszczone lub manipulujące.

Ten kompleksowy przewodnik pomoże ci dokładnie zrozumieć, dlaczego występują napady nerwowe, co dzieje się w rozwijającym się mózgu dziecka podczas załamania i co najważniejsze, jak zareagować w sposób, który pomoże dziecku nauczyć się regulować emocje, zachowując swój zdrowy umysł.

Rozumienie powodów, dla których dzieci się rozpadają: nauka, która sprawia, że się rozpadają

Przed skutecznym zarządzaniem atakami nerwowymi trzeba zrozumieć, co się naprawdę dzieje.

Rozwijający się mózg małych dzieci

Zachowanie małych dzieci ma znacznie większy sens, gdy rozumiesz podstawowy rozwój mózgu.

Mózg emocjonalny (system limbiczny) rozwija się wczesnie i kontroluje:

• Silne uczucia (straszenie, gniew, radość, frustracja)
• Natychmiastowe reakcje
• Odpowiedzi walki lub ucieczki
• Podstawowe potrzeby i pragnienia

Mózg myślący (korteza przedczołowa) rozwija się powoli w okresie dzieciństwa i młodzieży oraz w okresie kontroli:

• Logiczne myślenie i rozumowanie
• Kontrola impulsu
• Regulacja emocjonalna
• Zrozumienie konsekwencji
• Język i komunikacja

Oto kluczowy punkt: Dzieci mają rozwinięty mózg emocjonalny, ale bardzo niedorozwinięty mózg myślowy. Czują intensywne emocje, ale nie mają mózgowych struktur potrzebnych do regulowania tych emocji lub odpowiedniego wyrażania ich.

Kiedy dziecko ma rozpacz, jego mózg emocjonalny przejęł jego system. Są one zalane uczuciami - frustracją, gniewem, rozczarowaniem, przepełnieniem - a jego myślący mózg nie ma zdolności do uspokojenia tych uczuć ani znalezienia słów, aby je wyrazić.

To nie jest celowe niewłaściwe zachowanie, to neurodewrożenie w działaniu.

Częste powodzenia tramu: co rozprasza małe dzieci

Zrozumienie konkretnych czynników wyzwalających może pomóc w przewidywaniu i czasami zapobieganiu rozpływom.

Ograniczone umiejętności komunikacyjneWyobraź sobie, że czujesz się frustrujący, głodny lub niewygodny, ale nie możesz wyjaśnić, czego potrzebujesz.

Pragnienie niezależności i zdolnościDzieci chcą robić rzeczy same. Zapnij kurtkę, wylewaj mleko, wybierz ubrania. Ich chęć niezależności jest zdrowa i odpowiednia, ale ich zdolności fizyczne często nie mogą pasować do ich pragnień.

Nie spełnione podstawowe potrzebyDziecko, które nie spało lub nie jadło, znacznie zmniejsza zdolność regulowania emocji.

Nadwyżka stymulacji i nadmiar czuciowyZa dużo hałasu, zbyt wiele osób, zbyt wiele aktywności lub zbyt wiele przejści może przytłoczyć rozwijające się układy zmysłowe dziecka.

Duże emocje bez słownictwa emocjonalnegoDzieci czują emocje równie intensywnie jak dorośli, być może jeszcze bardziej intensywnie, ponieważ brakuje im kontekstu i umiejętności radzenia sobie z tym, co dorosłe.

Brak kontroli i przewidywalnościNiemowlęta rozwijają się dzięki rutynowi i przewidywalności.

Granice badańW wieku od 2 do 4 lat dzieci naturalnie uczą się o zasadach, granicach i przyczynowo-skutkowym.

Wzrost rozwojuKiedy dzieci uczą się nowych umiejętności (języki, umiejętności motoryczne, umiejętności poznawcze), często tymczasowo stają się bardziej emocjonalnie dysregulowane.

Normalna częstotliwość i czas trwania tantrumów

Jak często dzieci mają napady?

• Wiek szczytowy: W okresie tantrum najczęściej osiągają szczyt od 18 miesięcy do 3 lat
• Częstość: U małych dzieci może być normalne jeden lub kilka urazów na dobę
• Długość: Większość urazów trwa 3-15 minut, choć niektóre mogą trwać nawet 30 minut
• Intensywność: W tym mogą być płacz, krzyki, rzucanie, uderzanie, kopanie lub łapanie
• Położenie: Powszechne jest występowanie wśród publicznych nerwów, nie jest to znakem złego wychowania

Wiedza o tym, co jest typowe, pomaga rozpoznać, kiedy napady rozpędy spadają w normalnych przedziale, w porównaniu z tym, kiedy mogą sygnalizować problem wymagający profesjonalnego wsparcia.

Jak zareagować na tantrum: praktyczne strategie, które naprawdę działają

Kiedy dziecko jest w stanie pełnego rozpadu, to co robisz ma znaczenie, ale może nie w sposób, w jaki myślisz. Twoim celem podczas rozpadu nie jest natychmiastowe zatrzymanie (często niemożliwe), ale pomoc dziecku w poczuciu bezpieczeństwa, podczas gdy doświadcza dużych emocji i uniknięcie wzmocnienia problematycznych zachowań.

Krok 1: Najpierw się uporządkuj

Jest to najważniejszy i często najtrudniejszy krok. Nie możesz pomóc dziecku regulować emocji, jeśli ty sam jesteś dysregulowany.

Kiedy dziecko ma rozpacz, twój własny układ nerwowy reaguje. Twój tętno wzrasta. Hormony stresu zatłoczają twoje ciało. Możesz czuć gniew, wstyd, frustrację lub bezradność.

Strategie, aby zachować spokójWydarzenie:

Weź głębokie oddechyPrzed reagowaniem na stres, oddaj 3-5 powolnych, głębokich oddechów, które aktywują twój system nerwowy i zmniejszają reakcję na stres.

Przypomnij sobie, że to rozwój, a nie wyzwanie.: Powtórz cicho: "To rozwijający się mózg, a nie manipulacja.

- Zwolnij głos.Jeśli czujesz, że chcesz krzyczeć, w sposób świadomy zniszcz głos.

Jeśli trzeba, odsunąć się krótko.Jeśli czujesz, że tracisz kontrolę nad dzieckiem, lepiej umieścić go w bezpiecznym miejscu i zrobić sobie 30-sekundową przerwę, niż reagować surowo.

Sprawdź język ciała: Odkładaj szczękę, rozluźnij ramiona, rozmięknij twarz.

Pamiętaj o swoich długoterminowych celachNie tylko zarządzasz tą chwilą, ale nauczasz dzieci umiejętności regulacji emocjonalnej, które będą używane przez całe życie.

Krok 2: Zapewnić bezpieczeństwo

W czasie intensywnych urazów bezpieczeństwa jest najważniejszym priorytetem.

Bezpieczeństwo fizyczneWydarzenie:

• Odprowadź dziecko z dala od niebezpieczeństw (po schodach, ostrych narożnikach, twardych powierzchni)
• Usunąć przedmioty, które mogą wyrzucić lub zranić siebie lub innych
• Nie wpadaj w uderzenia, gryzienie lub uderzenie w głowę, nie wstydząc się, że to jest impuls
• W miejscach publicznych, jeśli to możliwe, przeprowadź się w cichszy i bezpieczniejszy sposób

Bezpieczeństwo emocjonalneWydarzenie:

• Zostań blisko, żeby dziecko nie poczuło się opuszczone w swoim cierpieniu.
• Unikaj kary, która uczy dzieci, że to złe mieć wielkie uczucia
• Nie groź, nie wstydź i nie lekceważ ich podczas rozpętu

Niektóre dzieci potrzebują fizycznej bliskości podczas urazów (przytrzymania, przytuływanie), a inne potrzebują miejsca.

Krok 3: Uważaj na emocje bez sprawdzania zachowań

W tym celu rodzice muszą się starać, aby nie ograniczać swoich dzieci.

Język, który potwierdza uczuciaWydarzenie:

• "Jesteś naprawdę zła".
• "Widzę, że to dla ciebie takie frustracyjne".
• "Zaprawdę chciałeś tej zabawy.
• "Masz teraz takie wielkie uczucia".
• "To naprawdę rozczarowujące, prawda?"

Język, który utrzymuje graniceWydarzenie:

• "Zrozumiałem, że jesteś zły, ale nie mogę pozwolić ci uderzyć.
• "Jesteś zły, a nie ma sprawy, że jesteś zły, ale nie ma sprawy, że rzucasz zabawkami".
• "Słyszałem, że chcesz ciasteczka, ale odpowiedź jest nadal nie.

Takie podejście uczą dzieci:

• Wszystkie uczucia są akceptowalne i normalne
• Nie są złe, że mają duże emocje.
• Niektóre zachowania wciąż nie są dozwolone, bez względu na uczucia
• Jesteś bezpieczną osobą, która ich rozumie, nawet gdy są zdenerwowani.

Unikaj fraz takich jak "W porządku" lub "Nie ma sprawy" kiedy twoje dziecko jest wyraźnie nie w porządku i to jest dla niego wyraźnie poważna sprawa.

Krok 4: Mniejszy język podczas szczytu

Kiedy dziecko jest w szczycie rozpętu, jego mózg myśli jest niewłączony. Długie wyjaśnienia, rozumowanie i wykłady nie będą przetwarzane, ponieważ jest w trybie przetrwania, a nie trybie uczenia się.

Co robić w czasie szczytowego rozpaczyWydarzenie:

• Zostań spokojny i obecny
• Użyj bardzo krótkich zwrotów weryfikujących
• Utrzymuj granice z minimalnymi słowami
• Czekaj, aż intensywność spadnie, zanim zaczniesz rozmawiać.

Co nie robićWydarzenie:

• Nie próbuj rozumować ani wyjaśniać podczas szczytu
• Nie zadawaj pytań, na które nie mogą odpowiedzieć ("Dlaczego się tak zachowujesz?").
• Nie mów o konsekwencjach ani właściwym zachowaniu.
• Nie negocjuj ani nie zmieniaj pozycji, żeby zakończyć ten rozpacz.

Zachowaj momenty nauki na czas, gdy burza przejdzie i mózg twojego dziecka wróci do sieci.

Krok 5: Strategiczne wykorzystanie rozpraszania i przekierowania

Odwrócenie uwagi działa najlepiej na rozruchy w początkowych etapach lub u dzieci o łatwiejszym temperamencie.

Skuteczne techniki rozpraszania uwagiWydarzenie:

Zmiany środowiskowe"Pójrzymy przez okno, czy nie zobaczymy ptaków?" Zmiana krajobrazu może przywrócić dziecko do emocjonalnego stanu.

Powieści o pobudzeniu"Co to za dźwięk? Zobaczmy!" Przedstawienie czegoś nowego i interesującego może przekierować uwagę.

aktywność fizyczna: "Skoczmy jak żaby!" lub "Czy możesz mi pomóc w tym?"

Wpływy czuciowe: Wypęcanie pęcherzy, gra z wodą, rozpiętanie, rozgrywanie spokojowe działania zmysłowe mogą zmienić stan emocjonalny.

Głupie zachowanieCzasami rozrywanie się, głupie mówienie lub coś nieoczekiwanego może przerwać ten cykl.

Ważne ostrzeżenieJeśli mówisz nie, nie rozpraszaj się w sposób, który sprawia, że czujesz, że się poddajesz. Jeśli rozprasza się o chęć cukierów i rozprasza się innym cukierem, w istocie nagradza się.

Krok 6: Zdecydowanie (gdy jest to odpowiednie)

Wyróżnienie dzieciom ograniczonych możliwości może zapobiec bądź zmniejszyć rozgorywanie, dzięki czemu mogą czuć się w stanie kontrolować.

Skuteczne podejmowanie decyzjiWydarzenie:

• Zapowiedz dwa możliwe rozwiązania: "Chcesz czerwoną czy niebieską kubkę?"
• Upewnij się, że nie masz problemu z wyborem.
• /Zbyt wiele opcji /przekłada dzieci
• Użyj możliwości, aby dać kontrolę w granicach: "Musisz trzymać moją rękę na parkingu.

Kiedy nie podać wyboruWydarzenie:

• Podczas intensywności szczytowej rozpędy (nie mogą przetwarzać wyborów, gdy są dysregulowane)
• Jeśli rozburzenie dotyczy konkretnie tego, że chcesz dokonać wyboru, który nie jest dostępny
• Kiedy zagrożone jest bezpieczeństwo (nie "Chcesz usiąść na swoim siedzeniu w samochodzie?" ale "Pora na swoje siedzisko w samochodzie.

Wybory najlepiej działają jako Strategia zapobiegania Rzecz przeciwnie, jest to reakcja na już trwające rozgniewy.

Krok 7: Moc ignorowania (wybieranie uwagi)

Planowane ignorowanie lub selektywna uwagę jest nieporozumiane, ale może być silne, gdy jest stosowane poprawnie.

Co oznacza planowane ignorowanieWydarzenie:

• Pozostaje obecny, ale nie angażuje się w zachowanie wściekłości
• Nie zwracając uwagi na samą rozpacz
• /Wciąż robicie to, co robicie /w czasie, gdy pozostajecie blisko
• Natychmiast ponownie zaangażować się z pozytywną uwagą, gdy rozpacz przestaje

To, co planowane ignorowanie NIE oznaczaWydarzenie:

• Odrzucanie dziecka lub całkowitą odejście
• Ignorowanie niebezpiecznego zachowania
• Nie uwzględniając urazów, które wynikają z prawdziwego ucisku (straszenia, bólu, smutku)
• Używając go jako karę

Zaplanowane ignorowanie działa najlepiej dla Wstrząsy z uwagi Dziecko nauczyło się, że rozpływ przyciąga dodatkową uwagę. Jest mniej odpowiedni dla urazów z powodu frustracji, przeciążenia rozwojowego lub niewystarczonych potrzeb.

Jak bezpiecznie wdrożyć planowane ignorowanieWydarzenie:

1. Upewnij się, że dziecko jest bezpieczne
2. Pozycja się w pobliżu, ale nie zaangażowany
3. Trzymaj się spokoju i neutralności
4. Nie wchodź w kontakt wzrokowy ani nie odpowiadaj ustnie na rozpacz
5. Gdy dziecko się uspokoi, natychmiast odwróćcie serdeczne pytanie: "Cieszę się, że się poczujesz spokojnie.

Kluczem jest to, że pozytywna uwagę przychodzi z powrotem w momencie, gdy zakończy się uraz, ucząc dziecka, że spokojne zachowanie zyskuje twoją uwagę, podczas gdy uraz nie.

Krok 8: Współregularność i połączenie po burzy

Kiedy już rozburzenie zaczyna się zmniejszać, zaczyna się najważniejsza praca: pomagając dziecku wrócić do normy i odzyskać emocjonalną relację.

Strategie połączeń po tym, jak pojawi się w czasie trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwania trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwająca trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwającą trwaWydarzenie:

Oferujcie komfort fizyczny (jeśli dziecko tego chce): Przytulek, siedzący blisko, delikatny tłumienie pleców łączenie fizyczne aktywuje układy uspokajające.

Używaj prosty język"Miałeś naprawdę duże uczucia.

Idź dalej bez wstyduNie mów, nie powtarzaj ani nie wyraż rozczarowania wobec dziecka.

Wydrowanie i przekąskiZaopatrz się w ich zdrowie, jeśli będziesz chciał, aby ich zażyły.

Cicha działalność: Dzieci, które są intensywnie emocjonalne, często potrzebują spokoju, regulujących takie czynności jak czytanie książek, przytuływanie się lub ciche gry.

Późniejsze nauczanie: Po kilku godzinach (nie natychmiast) można krótko omówić, co się stało, używając prostego języka: "Pamiętaj, kiedy dziś rano się wkurzyłeś z powodu niebieskiej szklanki?

Ta współregulacja uczy dziecka, że emocje przychodzą i odchodzą, że są bezpieczne nawet gdy mają duże uczucia i że jesteś stałym źródłem wsparcia.

Strategie zapobiegania trądziku: zmniejszenie częstotliwości i intensywności

Chociaż nie można całkowicie wyeliminować urazu (i nie chciałoby się tego zrobić) dzieci uczą się regulowania emocjonalnego, można znacznie zmniejszyć ich częstotliwość i intensywność poprzez proaktywne strategie.

Stwórz przewidywalne rutyny i rytmy

Dzieci rozwijają się dzięki przewidywalności, a kiedy wiedzą, co się stanie, ich układ nerwowy jest spokojny i ma mniej urazów.

Codzienne strategie rytmuWydarzenie:

Niezmiennie czasy posiłków i przekąsekW konsekwencji, gdy jedzesz, zapobiega się gwałtowniemu poziomomom cukru we krwi, co zmniejsza zdolność regulowania emocji.

Ochrona sypialni i harmonogramu snu: U zmęczonych dzieci znacznie zmniejszyła się regulacja emocjonalna.

Przewidywalne poranne i przed snem rutyny: Dzieci czują się bezpiecznie i łatwiej współpracują, gdy rano i wieczór przebiegają w ten sam sposób każdego dnia.

Wizualne harmonogramyNawet dzieci, które przedczytają, korzystają z wizualizacji swojej rutyny.

Rytm, nie sztywny harmonogramDzieci potrzebują elastyczności w ogólnej konsekwencji.

Przygotuj się na przejścia

W przypadku dzieci, przejścia z jednej aktywności do drugiej są niezwykle trudne. Ich mózg boryka się z zmianami biegów, zwłaszcza gdy zostawia coś zabawnego.

Techniki przygotowania do przejściaWydarzenie:

Ostrzeżenia"Za pięć minut, czas na sprzątanie zabawek". "Trzech minut telewizji, a potem wyłączamy".

CzasopisyWizualne zegarki pokazują konkretny przebieg czasu.

Piosenki: Stwórz małe piosenki na przejścia: "Teraz nadszedł czas, aby oczyścić, oczyścić, oczyścić nasze zabawki!" Muzyka ułatwia przejścia.

/Najpierw język"Najpierw przyłożymy ci płaszcz, a potem wyjdziemy na zewnątrz". Pokazuje to dziecku, co się dzieje teraz i co będzie dalej.

Empatia wobec trudności"Wiem, że trudno przestać grać, ale gra jest tak zabawna!" Uświadomienie sobie, że to trudne, ułatwia przejście, a nie utrudnia.

Wbudowanie w czasie przetwarzania: Uwagaj wcześniej niż sądzisz, że jest to konieczne.

Naucz się poznawać emocje i słownictwo

Im więcej słów ma małe dzieci, tym mniej prawdopodobne jest, że będą się w stanie komunikować przez urazy.

Budując umiejętność czytania emocjonalnegoWydarzenie:

Często wymienić emocje"Wyglądasz frustrująco, że nie pasuje do puzzle". "Twoja twarz mówi mi, że czujesz się szczęśliwa!" "Myślę, że możesz czuć się rozczarowany".

Nazwaj swoje emocje"Mamo jest frustrująca, gdy nie mogę znaleźć kluczy".

Książki emocjonalne: Książki o uczuciach pomagają małym dzieciom poznać słownictwo emocjonalne i zrozumieć, że wszystkie emocje są normalne.

Sprawdzenie emocji: Przez cały dzień zadaj sobie pytanie: "Jak się czuje ciało?" lub "Jak się czujesz teraz?"

Prosta grafika uczuć: Zdjęcia, na których wyświetlane są różne emocje, pomagają dziecku przed wypowiedziem lub przed wypowiedziem przekazać swoje uczucia poprzez wskazanie.

Wydanie i rozszerzenieKiedy dziecko mówi "szalone", odpowiedz: "Złości się, ciało jest zdenerwowane i zdenerwowane".

Celem nie jest wyeliminowanie dużych emocji, ale dawanie dzieciom narzędzi do przekazywania tych emocji poprzez słowa zamiast zachowania.

Oferuj niezależność w granicach

Wystarczy, aby dzieci były zdrowe i rozwijały się w sposób odpowiedni, bo walka z nią tworzy walki o władzę i rozgory.

Strategie odpowiedniej niezależnościWydarzenie:

Wybory w ciągu dnia"Czerwona koszulka czy niebieska koszulka?" "Wyjdź do samochodu czy mam cię nosić?" "Banana czy jabłko?"

Prace "Pomóż mi""Pomagacie mi położyć serwetki na stole?" "Pomagacie mi wcisnąć wózek?"

Czas na ćwiczeniaJeśli dziecko chce samodzielnie wyciągać kurtkę, wprowadź na swój harmonogram dodatkowy czas, aby spróbowało.

Przygotowanie do sukcesu: Postaw filiżanki na niskim półku, aby niezależnie dostawały wodę.

Czas "zrób to sam": Uznaj czas, kiedy dziecko może samodzielnie próbować bez presji czasu, nawet jeśli jest nieporządkowe lub niedoskonałe.

Święć wysiłki"Tak ciężko się założyłeś, że się założyłeś!

Kiedy dzieci mają wiele możliwości niezależności przez cały dzień, są mniej narażone na ogromne załamania z powodu rzeczy, których nie mogą kontrolować.

Utrzymuj podstawowe potrzeby i regulację czuciową

Wystarczająco dużo mniej rozgorywają się dobrze wypoczęte, dobrze odżywione i odpowiednio stymulowane dzieci.

Zarządzanie potrzebami fizycznymiWydarzenie:

Czas przekąski: Utrzymuj dostępne zdrowe przekąski i proaktywnie je oferuj, zanim dziecko będzie głodne i nie będzie regulowane.

Wydracja: Odwodnienie wpływa na nastrój i zachowanie.

Ochrona snuUciekłe dziecko jest bombą czasową.

aktywność fizycznaWykonywanie aktywności fizycznej uwalnia stres i pomaga regulować emocje.

Przerwy sensorycznePrzez cały dzień zaangażuj się w uspokajające działania zmysłowe: rozgrywanie, rozgrywanie w wodzie, piasek, wahania, wspinaczka.

Unikaj nadpisania harmonogramu: Zbyt wiele czynności, wycieczek i przejścia wyczerpuje dzieci.

Uważaj na oznaki przeciążenia sensorycznego: Jeśli dziecko jest nadmiernie pobudzone (głosne otoczenie, tłumy, duża stymulacja wzrokowa), aktywnie przejdź do cichszego miejsca, zanim rozwinie się uraz.

Używaj pozytywnego wzmocnienia i konkretnego pochwały

Kiedy dziecko zachowuje się pozytywnie i chwali się nim, to zachęca się do tego zachowania.

Skuteczne strategie pochwałyWydarzenie:

Specyficzne, a nie ogólneZamiast powiedzieć: "Dobrze zrobiłeś", powiedz: "Czekałeś tak cierpliwie, gdy rozmawiałem z babcią.

Wysiłki na rzecz wyniku"Pracowałeś naprawdę ciężko, żeby zbudować tę wysoką wieżę" zamiast "Jesteś taki mądry".

Regulacja emocji"Byłeś sfrustrowany, gdy pękł ołówek, ale zachowałeś spokój i poprosiłeś o nowy.

Natychmiastowa opinie: Chwal pozytywne zachowanie, gdy się to zdarzy, aby dzieci mogły się z nimi połączyć.

Prawdziwy entuzjazmPrawdziwe podniecenie się pozytywnym zachowaniem jest skuteczniejsze niż płaskie, automatyczne pochwały.

/Złap ich, /że są dobrzy.: Szukaj aktywnie chwil współpracy, łagodności, cierpliwości i odpowiednich emocji, aby wzmocnić ich.

Wiele rodziców poświęca znaczną energię na reagowanie na negatywne zachowania, a niewiele na uznanie pozytywnego.

Proaktywne strategie w sytuacjach z wysokim ryzykiem

Niektóre sytuacje, które są przewidywalnie wywołują urazy: sklepy spożywcze, restauracje, długie wycieczki samochodem, odwiedziny krewnych.

Strategie sytuacji z wysokim ryzykiemWydarzenie:

W czasie strategicznie zakupyDziecko dobrze wypoczęte i dobrze odżywione jest znacznie bardziej współpracne.

Przyprowadź przekąski i rozrywki: Zawsze macie na ręce przekąski, wodę i małe zabawki lub książki.

Z góry ustal wyraźne oczekiwania"W sklepie kupujemy zakupy. Nie kupujemy dzisiaj zabawek.

Plan sukcesuCzasami najmądrej jest unikać trudnych sytuacji w trudnych fazach rozwoju.

/Maj strategię wyjścia.Czasami, gdy wiesz, że możesz odejść, zmniejszasz stres, co zmniejsza stres dziecka.

Zaangażuj swoje dziecko: Daj im pracę w czasy, które mogą być nudne: "Możesz mi pomóc znaleźć czerwone jabłka?" "Chcesz trzymać chleb?"

/Trzymaj się krótkiego /: Dzieci mają ograniczoną wytrzymałość na działania dorosłych.

Rozumienie różnych typów tantrumów: dostosowanie odpowiedzi

Nie wszystkie urazy są takie same, a najbardziej skuteczna reakcja różni się w zależności od tego, co je napędza.

Wstrząsy z frustracji

Wykręca: Twoje dziecko próbuje zrobić coś poza ich obecnymi zdolnościami płukać własne mleko, zamykać kurtkę, komunikować coś złożonego a nie potrafi to zrobić.

Jak to wygląda: płacz, rzucanie rzeczą, uderzenie w obrażający przedmiot, intensywne cierpienie i wysiłek

Najbardziej skuteczna reakcjaWydarzenie:

• Uważaj na to, że jesteś sfrustrowany: "To takie frustrujące, gdy nie zadziała!"
• Zapewnij wystarczająco dużo pomocy: "Pozwól, że trzymam kielich, gdy wylewacie".
• Naucz rozwiązywania problemów: "Jeśli coś jest trudne, możemy prosić o pomoc".
• Świętuj wysiłek, nie tylko sukces

Rozczarowanie/nieudano ich

WykręcaPowiedziałeś nie, że coś chcą. Zabawka w sklepie, kolejne ciasteczka, oglądanie więcej telewizji.

Jak to wyglądaPłacz, błaganie, protestowanie, gniew na ciebie

Najbardziej skuteczna reakcjaWydarzenie:

• Zatrzymaj granicę: "Odpowiedź brzmi nie".
• Uważaj na to, co czujesz: "Wiedzę, że naprawdę chciałeś tej zabawky, ale jest rozczarowujące, gdy nie możemy mieć tego, czego chcemy".
• Nie tłumacz ani nie bronij: nadmierne tłumaczenie brzmi jak negocjacjacja
• Zrozumiałem, że możesz się zdenerwować.

Wyzwanie uwagi

Wykręca: Twoje dziecko nauczyło się, że pewne zachowania zwracają na siebie pełną uwagę, nawet jeśli to negatywna uwagę.

Jak to wygląda: Tantra, które wydają się wykonywane, obserwując, czy obserwujesz, eskalacja, jeśli nie reagujesz

Najbardziej skuteczna reakcjaWydarzenie:

• Zapewnić bezpieczeństwo, a następnie zmniejszyć uwagę
• Zostań spokojny i neutralny
• Nie wchodź w kontakt wzrokowy ani nie wchodź w kontakt z tym rozpaczem
• Natychmiast zwracajcie ciepłą i pozytywną uwagę, gdy rozpacz się zatrzyma
• W innych przypadkach zwróć uwagę na odpowiednie zachowania

Wstrząsy nadmierne/nadmierne

WykręcaZa dużo wprowadzania zmysłowych, zbyt wiele przejści, zbyt wiele dzieje się, nie wystarczająco dużo odpoczynku

Jak to wygląda: Nagły rozpływ, który wydaje się być "niepowtarzalny", często po intensywnym dniu lub w przeważających warunkach

Najbardziej skuteczna reakcjaWydarzenie:

• Od razu usuwać z nadmiernej stymulacji
• Zmniejszenie wprowadzania czujących: słabkie światła, cicha przestrzeń, zmniejszenie rozmowy
• Oferujcie uspokajające wprowadzanie czuci: wstrząsanie, miękka muzyka, słabkie oświetlenie
• Przerwać lekcje, tylko pomóc im się uspokoić.
• Zapobiegać temu, obserwując wcześniej oznaki przepełnienia

Wstrząsy z lęku i niepokoju

Wykręca: Coś naprawdę przerażającego lub niepokojącego odłączenie od opiekuna, nieznana sytuacja, procedury medyczne

Jak to wygląda: Intensywne płacz, przyczepienie się, poszukiwanie pocieszenia, prawdziwy strach

Najbardziej skuteczna reakcjaWydarzenie:

• Natychmiast ucieszaj i pocieszaj
• Trzymaj się blisko i fizycznie
• Uważaj strach: "Kuratka jest przerażająca.
• Nie zredukować: "W porządku" jest mniej pomocne niż "Mam cię"
• Zapobieganie przed rozpoczęciem szkolenia

Uścalanie/głód

Wykręca: Nie spełnione są podstawowe potrzeby fizyczne

Jak to wygląda: Nagła wrażliwość emocjonalna, płacz nad drobnymi sprawami, niezdolność do radzenia sobie z normalnymi frustracjami

Najbardziej skuteczna reakcjaWydarzenie:

• Natychmiast zaspokajaj potrzeby fizyczne
• Zmniejszenie wymagań i oczekiwań
• Przenieś czas spać wcześniej lub przyśpiesz się
• Utrzymuj łatwo dostępne przekąski o wysokim zawartości białka
• Zapobiegać temu, chroniąc harmonogram snu i proaktywnie oferując jedzenie

Rozpoznawanie typu rozpaczy pomaga nam zareagować najskuteczniejsze i zapobiega próbie strategii, które nie zadziałają w tym konkretnym rozpacu.

Zarządzanie publicznymi tantrumami: przetrwanie upadku sklepów spożywczych

Wśród ludzi występują szczególne napięcia ze względu na dodatkową warstwę wstydu i osądów (prawdziwych lub postrzeganych) innych.

Dlaczego publiczne tantry są gorsze

Perspektywa rodzicaCzujesz się osądzony, zawstydzony i uwięziony. "Przytrzymaj się" jest bardzo silne.

Perspektywa dzieckaW przestrzeni publicznej często występuje przeciążenie zmysłowe, nudne czekanie, brak aktywności fizycznej i nadmierna stymulacja.

Skuteczne zarządzanie publicznym tantrumem

Trzymaj się spokojnie mimo publiczności.Twoja spokojna obecność ma znaczenie bardziej niż opinie nieznajomych.

- Zwolnij głos.Im bardziej się wstydzicie, tym ważniejsze jest mówić cicho i spokojnie.

Jeśli to możliwe, przeprowadź się w cichszyWystarczy wyjść do samochodu i znaleźć spokojny róg.

Mniejszy język"Widzię, że jesteś zły, zaczekamy tu, aż poczujesz się spokojnie".

Nie negocjuj ani nie poddaj się.Jeśli wściekłość dotyczy pragnienia czegoś, do czego odmówiłeś, to udanie się "by uniknąć sceny" uczy dziecka, że publiczne wściekłości są skuteczne.

Przede wszystkim bezpieczeństwo fizyczne.: Jeśli dziecko wyrzuca przedmioty lub ucieka, bezpieczeństwo fizyczne jest ważniejsze niż ostrość.

Nie zwracaj uwagiJeśli ktoś robi niegrzeczny komentarz, niech się rozwieje.

/Maj plan wyjścia.Czasami najlepiej jest odejść, gdy trzeba zostawić wózek.

Co powiedzieć widzom, którzy sądzą

Większość ludzi jest bardziej zrozumiała, niż myślisz, ale czasami ktoś daje nieproszone porady lub osądy.

• "Dziękuję za troskę, ale wszystko nam idzie dobrze".
• "Wszystkie małe dzieci mają napady.
• "Pracujemy nad tym".
• Albo po prostu nie odpowiadaj nie jesteś winien cudzoziemcom wyjaśnień

Znajdź swoich ludzi.: Jeśli ktoś oferuje wsparcie ("Byłem tam!" lub "Sprawiasz się świetnie!"), przyjmij to z wdzięcznością.

Po publicznym tantrze

Nie zawstydź swojego dziecka.Kiedy jesteś w domu lub w samochodzie, nie mów o "zdenerwowaniu mamusi" lub "wszyscy na ciebie patrzyli".

Uważaj na siebie.Po ponownym połączeniu z dzieckiem poświęć chwilę na samoopatrzenie.

Pomyśl o wyzwalaczachCzy dziecko jest zmęczone, głodne, nadmiernie pobudzone?

Pamiętaj, że nie jesteś sama.To nie znaczy, że się nie uda.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej: rozpoznawanie wzorców

Większość dzieci ma w sobie normalne rozwoju i poprawia się w miarę rozwoju umiejętności językowych i samoregulacyjnych.

Czerwone flagi sugerują pomoc profesjonalną

Częstotliwość i intensywność tantrumówWydarzenie:

• Codziennie powstaje wiele ciężkich urazów, które zakłócają funkcjonowanie rodziny
• Wykrycia trwające nieustannie dłużej niż 30 minut
• Nie ma poprawy częstotliwości i intensywności rozpędu przez kilka miesięcy pomimo spójnych strategii rodzicielskich
• Wzgórza, która zdaje się pogarszać, a nie poprawić się, gdy dziecko dorośnie

Aggresywne lub niebezpieczne zachowanieWydarzenie:

• Częste agresywne zachowanie wobec innych (bicie, ugryzanie, kopanie), które nie odpowiada na konsekwentną interwencję
• Zachowanie samozranicze (pobicie głowy, uderzenie w siebie, szczotki)
• Destrukcyjne zachowanie (płamienie rzeczy, krzywdzanie zwierząt domowych)
• Zachowanie, które naraża dziecko lub innych ludzi na prawdziwe zagrożenie

Relacje i obawy społeczneWydarzenie:

• W związku z tym, że dzieci są w stanie się niezwykle trudne,
• Siostrze są ranni lub czują się niebezpieczni z powodu agresywnego zachowania
• Dziecko jest wykluczone z działalności lub sytuacji opieki nad dzieckiem z powodu zachowania
• Trudności w tworzeniu relacji z rówieśnikami z powodu agresywnego lub dysregulizowanego zachowania

Komunikacja i zagrożenia związane z rozwojemWydarzenie:

• Pośpieszenie mowy i języka towarzyszy zachowaniu rozpędy
• Dziecko wydaje się nie potrafić rozumieć instrukcji ani komunikować potrzeb
• Istnieją inne opóźnienia w rozwoju
• Problemy z procesami zmysłowymi przyczyniają się do urazu.

Wzruszenie poza typowym wiekiemWydarzenie:

• Intensywne, częste napady nerwowe trwające po 4-5 latach życia
• Węże, które wydają się bardziej poważne niż typowe zachowanie dzieci, nawet w okresie szczytowym

Stres rodzicielski i funkcjonowanieWydarzenie:

• Czujesz się niezdolny do radzenia sobie z zachowaniem dziecka
• Stres rodzicielski wpływa na twoje zdrowie psychiczne, na relacje z partnerem lub na zdolność do funkcjonowania
• Odpowiadasz na swoje dziecko w sposób, którego żałujesz (krzycząc, karząc cię)
• Czujesz, że potrzebujesz wsparcia i strategii poza tym, co mogłeś wdrożyć niezależnie

Kto może pomóc?

PediatraOd początku mogą wykluczyć problemy medyczne, ocenić rozwój i w razie potrzeby skierować się do specjalistów.

Psycholog lub terapeutka dzieci: Specjaliści w dziedzinie zachowania dzieci mogą ocenić dziecko, zidentyfikować problemy, które go objawiają, i zapewnić celowe interwencje w jego zachowaniu.

Terapeuta pracy: Jeśli problemy z przetwarzaniem zmysłowym przyczyniają się do wystąpienia urazu, OT zapewniają strategie regulacji zmysłowej.

Patolog mowy: Jeśli problemy z komunikacją wywołują urazy, terapia mowy może pomóc dziecku rozwinąć umiejętności językowe, aby wyrazić potrzeby.

Trening rodzicielski lub terapia rodzinna: Czasami rodzice potrzebują wsparcia w opracowywaniu skutecznych strategii lub w zarządzaniu własnymi reakcjami na stres. Programy szkolenia rodziców, takie jak terapia interakcji rodziców z dziećmi (PCIT) są oparte na dowodach i są bardzo skuteczne.

Pediatra rozwojowy: W przypadku złożonych przypadków związanych z wieloma problemami rozwojowymi pediatrzy rozwojowi zapewniają kompleksową ocenę i koordynację usług.

Jak wygląda pomoc zawodowa

Wcześna interwencja nie oznacza "zdania się" lub przyznania się do porażki, ale dawanie dziecku (i sobie) narzędzi do sukcesu.

• Wykres oceny w celu zrozumienia czynników przyczyniających się do wystąpienia urazu
• Indywidualne strategie dostosowane do konkretnych potrzeb dziecka
• Szkolenie rodziców w zakresie skutecznych technik zarządzania zachowaniem
• Czasami bezpośrednio współpracujesz z dzieckiem w zakresie regulowania emocji lub umiejętności komunikacji
• W dalszym ciągu wspierając i dostosowując strategię w miarę rozwoju dziecka

Wczesne interwencje zapobiegają zaostrzenieniu się wzorców zachowań i znacząco poprawiają wyniki.

Dbać o siebie: zarządzać własnym stresem

Właściwie to, że rodzice mają prawo do wychowywania dzieci, to nie tylko dla siebie, ale także dlatego, że rodzice mają prawo do wychowywania.

System nerwowy rodzica wpływa na nerwy dziecka

System nerwowy dziecka częściowo uczą się regulowania poprzez współregulowanie. Kiedy jesteś spokojny, obecny i regulowany, system nerwowy dziecka uczy się: "Tak się czuje spokój". Kiedy jesteś przewlekły stresem, niepokojem lub dysregulowanym, dziecku znacznie trudniej rozwijać umiejętności regulowania.

Nie chodzi o bycie idealnym, chodzi o zauważanie własnego stresu i radzenie sobie z nim zamiast ignorować go, dopóki nie przebijesz.

Strategie samozapożycia dla rodziców małych dzieci

Wykonuj w przerwachNie można wylać z pusty kubek.Regularne przerwy z rodzicielstwa (nawet krótkie) nie są egoistyczne są konieczne.

Obniżenie innych oczekiwańW czasie intensywnych faz rozpaczy, nie odwracaj się od pewnych rzeczy.

Źródła/Isolacja sprawia, że wszystko jest trudniejsze. /Zwiąż się z innymi rodzicami, którzy rozumieją, co przeżywasz. /Przepowiadanie się i solidarność pomagają.

Śpij, kiedy możesz.Chroniczne brak snu znacznie zmniejsza zdolność regulowania emocji.

Ruszaj ciałem.: Część aktywności fizycznej zmniejsza hormony stresu i poprawia nastrój.

Nazwaj swoje emocjeTak jak ucząc dziecko, ćwicz się nazwać swoje uczucia: "Czuję się teraz sfrustrowana i przepełniona".

Szukaj wsparcia, gdy go potrzebujeszJeśli masz problemy z lękiem, depresją lub nie możesz sobie z tym poradzić, poszukaj pomocy specjalistycznej.

Świętuj małe zwycięstwaCzy dzisiaj zachowałaś spokój podczas rozpaczy?

Dodatkowe zasoby i wsparcie dla rodziców

Zalecane książki

Rozumienie rozwoju i zachowania dzieckaWydarzenie:

• Dziecko w całości /Daniel J. Siegel i Tina Payne Bryson
• Dyscyplina bez dramatu /Daniel J. Siegel i Tina Payne Bryson
• Jak mówić, aby dzieci słuchały /Joanna Faber i Julie King
• Dziecko wybuchowe Ross W. Greene (zwłaszcza pomocny w przypadku intensywnych, częstych urazów nerwowych)
• Mieszkający z pokojem rodzic i szczęśliwi dzieci / Laura Markham

Rozwój mózguWydarzenie:

• Mózg "tak" /Daniel J. Siegel i Tina Payne Bryson
• Prawa mózgu dla dziecka /John Medina

Pomocne strony internetowe i organizacje

• 0 do 3: Informacje oparte na badaniach na temat rozwoju i zachowania wczesnego dzieciństwa
• Zdrowe Dzieci.org: Amerykańska Akademia Pediatryczna - zasób dla rodziców z wiarygodnymi wskazówkami na temat rozwoju i zachowania dziecka

Aplikacje dla rodziców i dzieci

Do szkolenia emocjonalnegoWydarzenie:

• Moshi: Przygody spokoju, uważności i snu dla dzieci
• Sąsiedztwo Daniela TygryszaNa podstawie programu PBS, nauczanie umiejętności emocjonalnych.
• Oddychaj, myśl i rośl z sezamem: proste strategie regulowania emocji

Dla rodzicówWydarzenie:

• Uspokój się. lub Przestrzeni głównejMedytacja i narzędzia zarządzania stresem
• Sanvello: Zdrowie psychiczne i śledzenie stresu

Wniosek: Tantrumy są tymczasowe, a umiejętności wieczne

Jeśli jesteś w okresie dziecięcej rozpędy, to może nie czuć się tak, ale ta faza jest tymczasowa. Większość dzieci w okresie rozpędu naturalnie zmniejsza częstotliwość i intensywność, gdy rozwijają lepsze umiejętności językowe, regulację emocjonalną i kontrolę impulsów. W wieku 4-5 lat większość dzieci ma znacznie mniej rozpędu niż w okresie najwyższych lat, w wieku od 18 miesięcy do 3 lat.

Ale to nie jest tymczasowe: umiejętności, które dziecko uczą się w tej fazie, trwają przez całe życieKiedy reagujesz na urazy z spokojem, zatwierdzeniem i granicami, uczysz swoje dziecko:

• Emocje są normalne i można je kontrolować
• Możesz czuć wielkie uczucia wokół ludzi, którzy cię kochają.
• Istnieją zdrowe sposoby wyrażania frustracji i rozczarowania
• Granice istnieją i są spójne, co tworzy bezpieczeństwo
• Nie są złe, że mają duże uczucia.

Nauki te stanowią podstawę inteligencji emocjonalnej, zdrowych relacji i dobrobytu psychicznego przez całe życie.

Najważniejsze rzeczy do zapamiętaniaWydarzenie:

Wystarczy normalny rozwój, nie manipulacja czy zła wychowanie. Twoje dziecko nie daje ci trudności.

Twoja spokojna obecność jest najpotężniejszym narzędziem, jaki masz. Twój układ nerwowy pomaga dziecku zachować spokój.

Konsekwencja jest ważniejsza niż doskonałość. Nie zawsze odpowiesz idealnie, to dobrze.

Prewencja i reakcja współpracują. Proaktywne strategie zmniejszają częstotliwość rozpędu, ale nadal będziesz potrzebował umiejętności w momencie rozpędu, które się zdarzają.

Połączenie zawsze przede wszystkim poprawka. Twoje relacje z dzieckiem są ważniejsze niż każde indywidualne wyniki zachowania.

Ta faza przejdzie. Choć jest to teraz trudne, to rozburzenia dzieci są tymczasowe.

W trudnych dniach, kiedy czujesz, że się nie uda, pamiętaj: twoje dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica, ale rodzica, który się stara, poprawia, gdy coś się nie uda, i wciąż pojawia się, nawet gdy jest to trudne.

To ty jesteś rodzicem.